Rapporten Utrecht 2007
07.13315 (geen rapport uitgebracht)
Het verzoek richtte zich op de afdeling Sociale Zaken en Werkgelegenheid, maar is op verzoek van verzoeker beëindigd#
07.13427 (download rapport)
Rapport 21 december 2007
Kernbegrippen
rechtszekerheid; bejegening; adequate informatieverschaffing, motivering; redelijkheid; informatieverstrekking.
Samenvatting
volgt.............
07.13502 (download afsluitende brief)
Afsluitende brief 6 december 2007
Verzoeker is niet tevreden met het antwoord van de gemeente op zijn klacht van 13 april 2007 over het kwijtraken van een aantal originele documenten door het Team Handhaving van de afdeling Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
07.13407 [download rapport]
Rapport 8 november 2007
Kernbegrippen
parkeerbelasting; naheffing; samenloop klacht en bezwaar; correcte spelling naam; voortvarendheid; administratieve nauwkeurigheid; adequate organisatorische voorzieningen; actieve en adequate informatieverstrekking; motiveringsnorm.
Samenvatting
Verzoeker en de gemeente zijn in een langdurige procedure verwikkeld over een naheffingsaanslag parkeerbelasting. Volgens verzoeker legde hij twee parkeerbonnetjes zichtbaar neer, volgens de gemeente was er maar één. Verzoeker krijgt van de gemeente het verzoek om de beide bonnetjes op te sturen, maar weigert dit omdat hij zich afvraagt welke juridische basis ten grondslag ligt aan dit verzoek en omdat hij bang is zijn bewijsmateriaal kwijt te raken. De gemeente weigert de kosten voor een risicoloze verzending voor haar rekening te nemen. Verzoeker maakte bezwaar tegen de naheffingsaanslag en diende daarnaast een klacht in. Vervolgens gingen er in het contact tussen beide partijen meerdere dingen mis.
De gemeente reageerde niet binnen de wettelijke termijn van zes weken op de klacht van verzoeker. Daarmee schond de gemeente de norm van voortvarendheid.
Verzoeker klaagde meerdere malen over de verkeerde spelling van zijn naam, maar na behandeling van verzoekers klachten spelde de gemeente verzoekers naam opnieuw verkeerd. De gemeente schond de norm van administratieve nauwkeurigheid en die van adequate organisatorische voorzieningen.
De gemeente boekte verzoekers klacht over de naheffingsaanslag in als bezwaar, terwijl hij uitdrukkelijk aangaf de onvrede als klacht neer te leggen. Daardoor rezen allerlei misverstanden. Hier schond de gemeente de norm van administratieve nauwkeurigheid.
Door verzoeker niet te informeren over het bestaan van een juridische basis voor het verzoek om de originele parkeerbonnetjes toe te sturen, handelde de gemeente in strijd met de norm van actieve en adequate informatieverstrekking. Daarnaast had de gemeente verzoeker moeten informeren over de mogelijkheid om de parkeerbonnetjes bij de balie van de gemeente te tonen. Ook dit levert schending van de norm van actieve en adequate informatieverstrekking op.
In de afhandelingsbrief van verzoekers klacht meldt de gemeente onder het kopje 'onderwerp' dat het om de behandeling van een bezwaarschrift gaat. Ook wees zij verzoeker niet op de mogelijkheid een klacht in te dienen bij de Gemeentelijke Ombudsman. In beide gevallen schond de gemeente de norm van administratieve nauwkeurigheid.
Daarnaast schond de gemeente de motiveringsnorm door niet op alle klachtonderdelen in te gaan.
Ook schond de gemeente de norm van hoor en wederhoor door verzoeker in de klachtenprocedure niet te horen. Als verzoeker was gehoord hadden de gerechtelijke procedures mogelijk voorkomen kunnen worden.
De ombudsman doet een aanbeveling aan de gemeente. Het is raadzaam om in het vervolg bij een verzoek om originele parkeerbonnetjes toe te sturen de juridische basis te vermelden. Ook raad de ombudsman aan om te vermelden welke alternatieven bestaan om de parkeerbonnetjes te tonen. De gemeente neemt de aanbeveling over.
07.13390 [download rapport]
Rapport 29 oktober 2007
Kernbegrippen
Verrekenen heffingskorting met bijstandsuitkering;Wet schuldsanering natuurlijke personen;bewindvoerder, slagvaardig optreden.
Samenvatting
Verzoekster heeft een bijstandsuitkering. Maandelijks ontvangt zij van de Belastingdienst de alleenstaande ouderkorting. Verzoekster zit in een wettelijk traject voor schuldsanering, waarbij de Kredietbank een bewindvoerder aanstelde. Vanwege de schuldsanering wordt de heffingskorting niet aan verzoekster, maar aan de Kredietbank uitbetaald. De gemeente brengt vanaf januari 2007 de korting ook in mindering op de uitkering, maar onderneemt geen actie om betaling van de heffingskorting aan de Kredietbank te stoppen. Daardoor wordt de heffingskorting haar feitelijk onthouden. Maandelijks moest verzoekster de bewindvoerder vragen om de korting aan haar uit te betalen.
De ombudsman concludeert dat de Kredietbank niet voortvarend heeft opgetreden. Nu vast-stond dat verzoekster vanaf januari 2007 de heffingskorting had moeten ontvangen, had de Kredietbank deze uit eigen beweging moeten overmaken en niet de vraag van verzoekster moeten afwachten. Ook had de Kredietbank per januari aan de Belastingdienst moeten verzoeken de heffingskorting rechtstreeks aan haar over te maken.
07.13267 [download rapport]
Rapport 30 oktober 2007
Kernbegrippen
wet voorziening gehandicapten;aanpassing stalling;behandeltermijn; actieve en adequate informatieverstrekking.
Samenvatting
Verzoekster kreeg op basis van de Wet voorziening gehandicapten een scootmobiel toegewezen. Om die correct te kunnen stallen waren er aanpassingen aan haar woning noodzakelijk. Verzoekster wachtte op de aannemer, maar hoorde niets. Ook na een rappel aan de gemeente laat de aannemer op zich wachten.
De ombudsman concludeert dat de gemeente duidelijker had moeten zijn over de termijn die de hele procedure in beslag zou nemen. Na het rappel van verzoekster bewaakte de gemeente de voortgang van de procedure bij de aannemer niet, terwijl dat wel op haar weg had gelegen. De gemeente schond de norm van actieve en adequate informatieverstrekking en die van voortvarendheid.
07.13389 [download rapport]
Rapport 25 september 2007
Kernbegrippen
Onbevoegd stellen van diagnose, herstel fouten, organisatorische voorzieningen.
Samenvatting
Verzoeker volgt een reïntegratietraject. Zijn klantmanager noemt verzoeker in een email naar een derde "autistisch". Ook in een rapportage staat vermeld dat verzoeker autistisch zou zijn. Verzoeker dient een klacht in bij de gemeente over het gebruik van de term "autisme". Omdat een diagnose van een specialist ontbreekt concludeert de gemeente dat de term ten onrechte is gebruikt. De gemeente biedt excuses aan en stelt vast dat verzoekers klacht gegrond is.
Omdat verzoeker de indruk heeft dat de gemeente hem nog steeds autistisch vindt, dient hij een klacht in bij de ombudsman.
De ombudsman is met de gemeente van mening dat het gebruik van de term "autisme" niet behoorlijk was. Nu de gemeente zelf al aangeeft dat ze niet behoorlijk handelde, onthoudt de ombudsman zich van een oordeel.
De ombudsman stelt vast dat de gemeente excuses aanbood maar niet op eigen initiatief maatregelen trof om de gemaakte fout te herstellen. Zo communiceerde de gemeente niet aan relevante afdelingen, ambtenaren en derden dat de term "autisme" ten onrechte was gebruikt. Ook verwijderde zij de term niet uit de betreffende rapportage. Omdat de gemeente dit naliet, schond zij de norm van adequate organisatorische voorzieningen.
06.13275 [download rapport]
Rapport 8 oktober 2007
Schending privacyregels
Kernbegrippen
Raadplegen van persoonlijke gegevens via internet, beheer gegevens door comerciële derden, beveiliging, toestemming van privacybescherming.
Samenvatting
Verzoekers zoon volgde zwemonderwijs bij een gemeentelijk zwembad. Dit zwembad schafte een systeem aan waarmee de ouders via internet de vorderingen van hun kind konden volgen. Het systeem wordt beheerd door een commerciële partij. De toegangscode en wachtwoord waren van een zodanige eenvoud dat eenieder vrij makkelijk toegang kreeg tot de gegevens. Verzoeker diende hierover een klacht in bij de gemeente. Verzoeker vond dat de gemeente vooraf toestemming had moeten vragen om de gegevens van zijn kind aan een commerciële derde in beheer te geven.
De ombudsman concludeert dat de gemeente onvoldoende maatregelen had genomen om de privacy van verzoekers zoon te beschermen. Om het zwemonderwijs goed uit te voeren moet het zwembad uiteraard gegevens van het kind hebben. Dat de gegevens in een digitaal systeem worden opgeslagen is geen probleem, maar in dit geval wordt het systeem door een derde beheerd en kunnen de gegevens via internet worden geraadpleegd. In een dergelijke situatie moet de gemeente verzoeker dit laten weten en had zij vóóraf aan verzoeker toestemming moeten vragen. Voorts dient de gemeente de informatie over deelnemers aan het zwemonderwijs zodanig te beveiligen dat de gegevens voor een ander niet eenvoudig zijn te raadplegen. Dat was in dit geval niet gebeurd.
06.12598 [download rapport]
Onderzoek Eigen Initiatief: Kwijtscheldingsbeleid
Rapport 12 september 2007
Kernbegrippen
kwijtschelding gemeentelijke belastingen; gemeentelijk beleid; rijksregelgeving; beroep bij college; gevoel van onrechtvaardigheid; gelijkheidsbeginsel; behandeltermijn;
Samenvatting
In de loop de jaren ontving de ombudsman meerdere verzoeken over kwijtschelding van gemeentelijke belastingen. Aanvragers zagen zich soms met een afwijzing geconfronteerd, die voor hen niet te begrijpen was en zij voelden zich meer dan eens onrechtvaardig behandeld. Omdat er alleen beroep op het college openstaat kan de rechter niet om een oordeel worden gevraagd De ombudsman startte een onderzoek op eigen initiatief om diepgaand inzicht te krijgen in de materie.
De ombudsman constateert dat:
het kwijtscheldingsbeleid feitelijk rijksregelgeving is en dat er voor de gemeente nauwelijks mogelijkheden zijn om eigen beleid te voeren. Zo schrijft de rijksregelgeving zeer gedetailleerd voor wanneer kwijtschelding mag worden verleend en wanneer niet. Zo mag onder andere geen kwijtschelding worden verleend als een burger een vermogen heeft van meer dan € 2.269 (prijspeil 2007). Ook als dit vermogen niet contant aanwezig is, maar bijvoorbeeld in de overwaarde van een huis zit, wordt geen kwijtschelding verleend. Dit is een situatie die veel burgers als onrechtvaardig beschouwen;
in 2007 de regels enigszins zijn versoepeld. Daarmee is een eind gekomen aan de regel dat geen kwijtschelding werd verleend als er een auto (van welke waarde dan ook) was aangeschaft;
burgers mopperen over de veelheid aan financiële gegevens die zij moeten leveren. Voor de ombudsman staat echter vast dat de gemeente deze nodig heeft om te bepalen of men voor kwijtschelding in aanmerking komt;
er bestaat verschil in behandeling tussen de groep bijstandsgerechtigden en andere uitkeringsgerechtigden (WIA, Wajong, AOW, WAO). De eerste groep krijgt namelijk automatisch kwijtschelding en de tweede groep moet er zelfstandig om verzoeken. Dat kan niet anders, omdat de gemeente de gegevens van de tweede groep niet heeft en dus van henzelf moet krijgen. De groep bijstandsgerechtigden wordt aan een steekproef onderworpen, hetgeen kan betekenen dat kwijtschelding wordt verleend terwijl men er formeel gezien geen recht op heeft.
Hierbij speelt het begrip 'vermogen' een rol. Voor de 'Wet werk en bijstand' is 'vermogen' een ander (hoger) bedrag dan voor de kwijtscheldingsregeling. Daardoor kan het (sporadisch) voorkomen dat men kwijtschelding krijgt terwijl men een hoger inkomen heeft dan feitelijk is toegestaan;
de rijksregelgeving zorgt voor een vreemde ongelijkheid: degene die de gemeentelijke belastingen betaalt heeft een kleinere kans om achteraf kwijtschelding te krijgen dan degene die niet betaalt. Dit heeft te maken met de regel dat binnen drie maanden na de laatste betaling de kwijtschelding moet worden aangevraagd;
het staat voor de ombudsman vast dat de gemeente niet zo veel mogelijkheden heeft om ruim om te gaan met kwijtschelding, maar de vraag is of de gemeente alle mogelijkheden benut die zij heeft. De ombudsman doet enkele suggesties;
de gemeente heeft drie maanden de tijd om te beslissen op een aanvraag tot kwijtschelding. Dat redt zij niet, omdat zij zoveel aanvragen binnenkrijgt dat de personele capaciteit die niet aankan. De ombudsman is van mening dat er schorsende werking optreedt als een burger niet de juiste gegevens aanlevert. In de overige gevallen zou de gemeente binnen die drie maanden moeten beslissen.
Omdat het kwijtscheldingsbeleid feitelijk door het rijk wordt bepaald geeft de ombudsman aan de gemeente de suggestie mee om bij het rijk aan te dringen op een grotere bevoegdheid voor de gemeenten om armoedebeleid vorm te geven.
07.13273 [download rapport]
Rapport 6 september 2007
Kernbegrippen
Verstrekken van beelden cameratoezicht, toegang tot ruimte, gesloten verstrekkingenregime en eerbiediging persoonlijke levenssfeer.
Samenvatting
Verzoeker herkende zichzelf op televisiebeelden die de lokale omroep Utrecht maakte van het cameratoezicht in de binnenstad. Daarover diende hij een klacht in bij de burgemeester, die oordeelde dat het niet was toegestaan om beelden aan de media te verstrekken. In het antwoord gaf zij tevens aan dat er ruimte moet zijn om 'derden' kennis te laten nemen van deze beelden, met name in het kader van de educatie of informatieverstrekking. Met dit laatste is verzoeker het niet eens.
De ombudsman concludeert dat er sprake is van een 'gesloten verstrekkingenregime', hetgeen inhoudt dat de beelden van cameratoezicht alleen verstrekt mogen worden als de wetgever dat expliciet heeft vastgelegd.
Dit houdt in dat er geen ruimte is om uit educatief of informatief oogpunt derden toegang te verstrekken tot ruimten waar (opgenomen) beelden zichtbaar zijn. In een dergelijk geval schendt de burgemeester de norm van eerbieding van de persoonlijke levenssfeer. Zij dient informatie over haar burgers af te schermen voor onbevoegden.#
07.13108 [download rapport]
Rapport 6 juli 2007
Kernbegrippen
Afhandelingstermijn bezwaar, klachtbehandeling, weigering vergoeding proceskosten, rechtszekerheid, dynamiek proces en gemotiveerde weigering.
Samenvatting
Om te voorkomen dat lichtmasten van het aangrenzende sportpark te dicht op hun woning komen te staan, proberen verzoekers van de gemeente informatie te krijgen. Omdat zij deze niet ontvangen en er ook geen gesprek met een bestuurder mogelijk is, dient een van hen drie WOB-verzoeken in . Deze worden naar hun mening niet voortvarend genoeg afgedaan, zodat er een bezwaarschrift wordt ingediend ter versnelling van de procedure.
Hierbij zit ook een verzoek tot vergoeding van de proceskosten. Naar aanleiding van het uitblijven van een tijdige reactie op de WOB-verzoeken stuurt een van de verzoekers de burgemeester twee mails met de vraag om een antwoord. Daarop komt geen reactie, zodat er een klacht over de burgemeester volgt, die óók niet wordt behandeld. Daarop nemen verzoekers contact op met de Gemeentelijke Ombudsman, die een gesprek met de bestuursadviseur weet te arrangeren. Vlak voor het afgesproken tijdstip laat deze weten dat het gesprek geen doorgang kan vinden, wegens dringende andere werkzaamheden. Hij zegt toe zelf het initiatief te nemen voor een vervolgafspraak en doet dat vervolgens niet.
Verzoekers zijn boos en willen alleen nog maar een gesprek met de burgemeester, dat uiteindelijk plaatsvindt. Dit gesprek verloopt niet naar wens en verzoekers vragen de ombudsman opnieuw om een onderzoek. Omdat een deel van de klachten zijn behandeld in een gesprek met de directeur van Stadsontwikkeling laten zij deze klachten vallen. De kern waar de onvrede om draait is dat verzoekers zich niet serieus behandeld voelen, nu zij geen antwoord krijgen op hun vragen, in hun beleving termijnen steeds overschreven worden, ontvangstbevestigingen niet worden verstuurd en een gesprek et de verantwoordelijke bestuurder nauwelijks mogelijk is.
De Gemeentelijke Ombudsman concludeert dat de behandeltermijn voor het bezwaarschrift inderdaad overschreden is, maar dat dit niet geheel aan een van beide partijen kan worden toegeschreven. De klacht is niet conform de wettelijke procedure behandeld. De gemeente kon in redelijk de vergoeding voor de proceskosten afwijzen. De burgemeester had al laten weten dat zij de klacht over het gedrag van de bestuursadviseur gegrond achtte. Ambtshalve oordeelt de ombudsman dat het beter was geweest als de gemeente gemotiveerd had uitgelegd waarom (in eerste instantie) een gesprek met een bestuurder werd geweigerd. Daarnaast had de gemeente de verschillende signalen van onvrede van beide verzoekers eerder dienen te onderkennen. De gemeente schendt de norm van rechtszekerheid door de klacht niet volgens de wettelijke procedure te behandelen.
De ombudsman doet de aanbeveling om in een eerdere fase van het conflict de signalen uit de diverse gemeentelijke sectoren te bundelen, zodat er adequaat kan worden ingespeeld.
07.13160 [download rapport]
Rapport 26 juli 2007
Kernbegrippen
Schadeclaim, gebrek aan trottoir, beslissing op verkeerde informatie, onzorgvuldige behandeling van de schadeclaim, informatie inwinnen en motivering.
Samenvatting
Verzoekster is ten val gekomen vanwege een losliggende stoeptegel. Zij stelt de gemeente aansprakelijk. De verzekeraar reageert uit naam van de gemeente en maakt kenbaar dat de schadeclaim wordt afgewezen omdat er geen gebrek aan het trottoir was. Volgens verzoekster is het trottoir na haar val gerepareerd en werd het besluit genomen op onjuiste gronden.
Omdat de ombudsman zich niet mag uitspreken over de vraag of de gemeente schadeplichtig is kan deze alleen onderzoeken of de gemeente het verzoek tot schadevergoeding zorgvuldig behandelde. Dit is niet het geval, nu de gemeente (de verzekeraar) haar beslissing baseerde op inspectie van het trottoir ná reparatie. Verzoekster krijgt wel de gelegenheid aan te tonen welk gebrek het trottoir vertoonde, maar dit is - gezien de snelle reparatie - feitelijk onmogelijk. De gemeente heeft verzaakt om nadere informatie in te winnen bij getuigen van het voorval, die aangaven dat zij de gemeente al eerder op de hoogte stelden van het gebrek aan de bestrating.
De ombudsman concludeert dat de gemeente het besluit tot afwijzing van de schade niet zorgvuldig voorbereidde en baseerde op onjuiste informatie. Zij had op eigen initiatief informatie in moeten winnen. Nu zij dat niet deed schond zij de norm van actieve en adequate informatieverwerving. Door de verkeerde motivatie te geven voor haar beslissing schond zij de motiveringsnorm.
Naar de mening van de ombudsman zou het goed zijn als de gemeente in de toekomst een rapport opmaakt van de te verrichten werkzaamheden, voordat zij tot reparatie overgaat. Daarnaast zou het goed zijn als de gemeente het verzoek tot schadevergoeding opnieuw in overweging neemt en daarbij de overwegingen van de ombudsman betrekt.#
07.13317 [download rapport]
Rapport 9 augustus 2007
Kernbegrippen
klachtbehandeling, foutieve aanschrijving, toezegging om terug te bellen, voortvarendheid, hoor en wederhoor en administratieve nauwkeurigheid.
Samenvatting
Verzoekster treft een overstroomd toilet en een natte badkamer aan, kennelijk als gevolg van het doorspoelen van een rioolbuis. Zij dient een klacht in, die naar haar mening niet correct wordt afgehandeld. Daarnaast wordt zij zowel met 'mevrouw' aangesproken als met 'de heer' en tevens krijgt ze een brief met een verkeerde achternaam. De Gemeentelijke Ombudsman concludeert dat de klachtprocedure niet correct is verlopen: verzoekster ontving geen ontvangstbevestiging en ook werd zij niet gehoord. Uit de fouten in de adressering blijkt dat de gemeente niet secuur genoeg werkte. Tot slot krijgt zij pas na tussenkomst van de ombudsman een antwoord op haar brieven. De gemeente schendt de norm van hoor en wederhoor, administratieve nauwkeurigheid en voortvarendheid.
05.11842 [download rapport]
Rapport 12 januari 2007
Kernbegrippen
demonstratie, onbetrouwbaar, waardeoordeel, tegendemonstratie, klachtbehandeling, onduidelijke communicatie, motiveringsnorm, norm van professionaliteit.
Samenvatting
Verzoekers verwijten (een medewerker van) de burgemeester dat deze hen niet serieus heeft genomen in de besprekingen voorafgaand aan een demonstratie, door niet af te gaan op de informatie die verzoekers hebben verstrekt. Zij beschuldigen de (medewerker van de) burgemeester er van informatie te hebben veranderd en leugens te hebben verspreid. Daarnaast voelen zij zich gekwetst, doordat zij als 'onbetrouwbaar' zijn gekwalificeerd, snappen zij niet dat ook een andere groep demonstranten op hetzelfde tijdstip mocht demonstreren en vinden zij dat hun klacht niet op alle punten is behandeld.
Naar het oordeel van de ombudsman heeft de burgemeester een eigen afweging te maken over de politie-inzet die zij nodig acht bij een demonstratie. Daarmee is nog niet gezegd dat (de informatie van) verzoekers niet serieus genomen (is) zijn. Naar het oordeel van de ombudsman is er geen sprake van informatie veranderen, dan wel leugens verspreiden, maar eerder van onduidelijke communicatie.
Wat de kwalificatie 'onbetrouwbaar' betreft geeft de ombudsman aan dat de gemeente zich had moeten onthouden van een subjectief, moreel en emotioneel waardeoordeel. Zij had zich moeten beperken tot een weergave van de door haar geconstateerde feiten. Nu zij dit niet deed schond zij de norm van professionaliteit. Niet is gebleken dat de burgemeester verder niet correct zou hebben gehandeld tegenover verzoekers, op het feit na dat niet op alle klachtonderdelen is ingegaan. Daarmee is de motiveringsnorm geschonden.
05.12372 [download rapport]
Rapport 18 januari 2007
Kernbegrippen
klachtbehandeling; ontvangstbevestiging; hoorplicht; behandeltermijn; informatie over externe klachtinstantie; nakomen belofte; norm van rechtszekerheid; norm van goede en correctie informatievoorziening, motiveringsnorm.
Samenvatting
De Gemeentelijke Ombudsman concludeert dat verzoekster terecht ontevreden is over de klachtbehandeling van de afdeling. De ontvangstbevestiging is te laat verzonden, verzoekster heeft niet de gelegenheid gehad om te worden gehoord en de termijn van klachtbehandeling is overschreden. Daarnaast heeft de gemeente verzoekster niet op de hoogte gesteld van de mogelijkheid om haar klacht in tweede instantie bij de ombudsman aanhangig te maken. Ook is de gemeente niet ingegaan op alle klachtonderdelen en heeft zij geen reactie gezonden op een brief van verzoekster. De gemeente schendt daarmee verschillende normen, namelijk die van rechtszekerheid, goede en correcte informatievoorziening, en motivering.
06.12654 [download rapport]
Rapport 16 januari 2007
Kernbegrippen
nakomen afspraken; verhuiskostenvergoeding; gelijkheidsbeginsel; herhaald verzoek om gesprek; motiveringsnorm.
Samenvatting
Verzoekers vinden dat de gemeente haar belofte niet nakomt en vragen verhuiskostenvergoeding. De Gemeentelijke Ombudsman constateert echter dat er geen woonwagen meer was om te verhuizen en dat de gemeente daarom ook geen verhuiskostenvergoeding schuldig was. Wel schendt de gemeente de motiveringsnorm, omdat zij in het geheel niet reageert op herhaalde verzoeken van verzoeker om een gesprek met de gemeente.
06.12858 [download rapport]
Rapport 16 januari 2007
Kernbegrippen
stankoverlast; inspectie; terugkoppeling aan melder; klachtbehandeling.
Samenvatting
Verzoeker verzocht meerdere keren aan de gemeente om de stankoverlast te onderzoeken van de eetgelegenheid onder zijn woning. Hij vindt dat de gemeente niet adequaat reageerde. Zijn klacht daarover is door het hoofd van de afdeling behandeld en ook daarover is verzoeker niet te spreken.
Uit het onderzoek van de ombudsman blijkt dat de gemeente meerdere keren een inspectie heeft uitgevoerd, maar geen stankoverlast constateerde. De inspecties en de bevindingen heeft zij echter niet aan verzoeker teruggekoppeld. De klacht is door het (plaatsvervangend) hoofd van de afdeling behandeld, die - zoals de wet eist - niet bij de gedraging betrokken was. In beide gevallen constateert de ombudsman dat de gemeente niet onbehoorlijk heeft gehandeld.
06.12483 [download rapport]
Rapport 8 maart 2007
Kernbegrippen
waardebeschikkingen OZB voor maatschap; beroep bij rechtbank; toepassing klachtenregeling; dwangbevel; begeleidend schrijven bij OZB-beschikking; geen oordeel ombudsman; ombudsman niet bevoegd; brief aanmerken als bezwaarschrift; schending norm van hoor en wederhoor; schending motiveringsnorm.
Samenvatting
Verzoeker vindt dat de gemeente ten onrechte een waardebeschikking OZB zond op naam van 'X en Z'. Volgens verzoeker moet het zijn: 'Maatschap X en Z'. Naar hij aangeeft beloofde de gemeente een nieuwe beschikking te sturen, met een correcte tenaamstelling. Deze kwam echter niet af. Wel werden nieuwe beschikkingen toegestuurd met de foutieve naam. Twee brieven die hij daarover stuurde werden - volgens verzoeker onterecht - opgevat als bezwaarschrift. Deze bezwaren troffen volgens de gemeente geen doel en verzoeker moest betalen. Dat deed hij niet. Verzoeker neemt het de gemeente kwalijk dat zij een - voor hem en haarzelf - kostbaar dwangmiddel inzet (bezoek van de deurwaarder en een dwangbevel) om de vorderingen te innen, zonder dat er enig redelijk belang aan ten grondslag ligt. Ook vindt hij dat de gemeente diverse fouten heeft gemaakt, waaronder het verkeerd toepassen van haar eigen klachtenregeling en het versturen van waardebeschikkingen en aanslagen zonder begeleidend schrijven.
De ombudsman kan over diverse onderdelen van het verzoek niet oordelen. Enerzijds omdat deze ook bij de rechtbank aanhangig zijn gemaakt. Anderzijds omdat de gemeente en verzoeker van mening verschillen over de toezegging een nieuwe beschikking te sturen en de ombudsman geen middelen heeft te achterhalen wat er exact is gebeurd.
De ombudsman vindt dat de gemeente de brieven van verzoeker als bezwaarschrift op mocht pakken, nu ze voldeden aan de eisen van een bezwaarschrift. Omdat er tegen een aanslag OZB geen ander rechtsmiddel openstaat gaf de dienst hierdoor aan verzoeker een met waarborgen omklede rechtsgang. Verzoeker is door de gemeente niet gehoord tijdens de behandeling van zijn klacht. Daarmee schendt de gemeente de norm van hoor en wederhoor. Zij gaat niet in op alle onderdelen die verzoeker in zijn klacht aanhaalt en schendt daarmee de motiveringsnorm.
De ombudsman is van oordeel dat de bijsluiter bij een waardebeschikking kan worden gezien als een begeleidend schrijven. Tot slot vindt de ombudsman dat verzoeker - door de aanslagen niet te betalen - de gemeente in een positie manoeuvreerde waarin zij niet anders kon dan een dwangmiddel inzetten. Er kan niet worden gesteld dat het innen van belasting geen enkel redelijk doel dient.
07.13073 [download rapport]
Rapport 23 april 2007
Kernbegrippen
fouten gemeente; kostenvergoeding; zoekraken correspondentie; dwangbevel; administratieve nauwkeurigheid; fair play.
Samenvatting
Verzoeker wendt zich tot de Gemeentelijke Ombudsman omdat hij geen kostenvergoeding van de gemeente ontvangt. Hij vindt dat hij daar recht op heeft, nu hij tijd en energie heeft geïnvesteerd in het aantonen van fouten, die de gemeente jegens hem heeft gemaakt.
De ombudsman constateert dat de gemeente inderdaad fouten heeft gemaakt, waardoor verzoeker gedupeerd is. Zo schond de gemeente de norm van administratieve nauwkeurigheid door een dwangbevel te betekenen terwijl de aanmaningsprocedure was stopgezet. Ook schond zij de norm van fair play doordat zij correspondentie van verzoeker was kwijtgeraakt, waardoor de beroepsprocedure bij de rechter niet kon plaatsvinden. Dit neemt echter niet weg dat de wet vrij nauwkeurig omschrijft wanneer een vergoeding voor gemaakte kosten aan de orde is. Verzoeker voldoet niet aan de voorwaarden om voor vergoeding in aanmerking te komen.
Gezien de gemaakte fouten beveelt de ombudsman de gemeente aan om aan verzoeker een 'tastbaar excuus' aan te bieden. De gemeente geeft aan daartoe over te gaan.